Arrested Development debuteert op BottleRock Napa Valley en klinkt als een band die nooit is gestopt met geloven dat muziek de wereld kan veranderen.
Het tweetal bewuste hiphoppioniers uit Atlanta namen op zaterdag 23 mei de HelloFresh Stage over met een groove-heavy set die een evenwichtige balans vormde met uplift, politieke urgentie en spiritualiteit, waardoor het een van de meest onwaarschijnlijke mainstreamdoorbraken van de rap begin jaren negentig werd.
Tijdens het optreden van een uur stroomde de band door nummers als “Give A Man A Fish”, “Dawn of the Dreads” en “Revolution” terwijl de zon achter hen onderging. Ze voerden ook drie van de nummers uit 1992 uit die Arrested Development permanent in de popcultuur hebben geëtst: ‘Mr. Wendal’, ‘Tennessee’ en ‘People Everyday’.
De liedjes behandelen thema’s als dakloosheid, verdriet en conflictoplossing die opnieuw resoneren in de huidige politieke context. ‘Tennessee’ voelt bijzonder aangrijpend. Hoewel het lied oorspronkelijk geïnspireerd was door toespraken waarin werd gerouwd om het verlies van familieleden, weerspiegelt het weemoedige refrein – ‘Take me to another place/Take me to another land’ – verhalen van Amerikanen die vandaag overwegen het land te verlaten vanwege het controversiële beleid van het land onder president Donald Trump.
De politieke ondertoon beperkt zich niet tot de teksten. Op verschillende momenten tijdens het optreden veranderde de toespraak in bot commentaar waarin kritiek werd geuit op de president en zijn bewapening van de Amerikaanse immigratie- en douanehandhavingsinstanties.
“Yo, ik moet dit zeggen. Ik ken jouw politiek niet, maar ik ben geen Trump-fan”, zei Spich tegen de menigte, die juichte.
Vervolgens beschuldigde hij de regering ervan ‘het stemrecht te hebben weggenomen en onze geschiedenis uit onze geschiedenisboeken te hebben gewist’, voordat hij eraan toevoegde: ‘Ik houd ook niet van de oorlog die in Iran gaande is… We gaan niet terugkrabbelen.’
De opmerkingen kwamen op een festival dat eerder op de dag tekenen van politiek onbehagen vertoonde.
Slechts enkele uren voor het optreden van Arrested Development ruilden Carrie Brownstein en Colin Tucker van Fred Armisen en Slater-Kinney ‘KKK’ voor ‘ICE’ tijdens hun optreden van ‘The KKK Take My Baby Away’ tijdens een Ramones-tribute-act, ‘Jackie and Judy Returns’, onder luid gejuich en anti-ICE-gezangen van het publiek.
