Michael McGuire, PharmD, BCPP, hoogleraar apotheekpraktijk aan het Belmont University’s College of Pharmacy and Health Sciences, zei in een interview dat de fragmentatie van het geestelijke gezondheidszorgsysteem dagelijkse klinische gevaren met zich meebrengt voor mensen met schizofrenie. apotheek tijden.
McGuire, die in een onafhankelijk gedragsgezondheidsziekenhuis werkt zonder banden met de grotere dossiers van het gezondheidszorgsysteem, behandelt vaak patiënten van wie de medicatiegeschiedenis onvolledig of niet beschikbaar is. Zonder een gedeeld elektronisch patiëntendossier vereist het bepalen of een patiënt een LAI heeft gekregen en wanneer de laatste injectie is toegediend meerdere telefoontjes naar apotheken en poliklinieken, en als de patiënt geen vast adres heeft, is het antwoord mogelijk nog steeds niet beschikbaar. Het resultaat kan een gevaarlijke duplicatie zijn: patiënten krijgen onbedoeld twee verschillende LAI’s of dubbele doses van hetzelfde medicijn.
Belangrijkste punten
- Gefragmenteerde elektronische medische dossiers en onvolledige medicatiegeschiedenis maken het moeilijk om het LAI-beheer in verschillende zorgomgevingen te volgen.
- Apothekers bieden een uniek holistisch beeld van het medicatieregime van een patiënt en zijn goed gepositioneerd om als brug te dienen tussen voorschrijvers, betalers en zorginstellingen.
- Zonder de status van Medicare-aanbieder en zonder duidelijke terugbetalingstrajecten blijft het vermogen van apothekers om zorgcoördinatie, LAI-beheer en ambulante psychiatrische diensten te leveren en te factureren ernstig beperkt.
McGuire maakt een sterk argument om apothekers op te nemen in het team van de geestelijke gezondheidszorg, met het argument dat apothekers een uniek, alomvattend beeld kunnen geven van het volledige medicatieregime van een patiënt. Hij beschreef de ontdekking van een mogelijk levensbedreigend weglaten van cardiale medicatie tijdens een recente ziekenhuisopname – een fout ontdekt door een apotheker die betrokken was bij de afstemming van medicijnen voordat het letsel optrad. Als hij één systemische verandering zou kunnen kiezen, zei hij, zou hij in elk team voor geestelijke gezondheidszorg een apotheker plaatsen.
Het verwezenlijken van deze visie vereist echter beleidshervormingen. Apothekers worden niet beschouwd als aanbieders onder Medicare, wat de vergoeding voor zorgcoördinatie, poliklinische diensten en LAI-administratie beperkt. McGuire heeft een nationaal register van LAI’s voor ogen (vergelijkbaar met het Controlled Substances Monitoring Program) dat medicatiefouten zou kunnen voorkomen en het volgen van de naleving in zorgomgevingen zou kunnen ondersteunen. Hij is van mening dat het vermogen van apothekers om de resultaten op het gebied van de geestelijke gezondheidszorg te verbeteren kunstmatig beperkt zal blijven totdat de voorwaarden van de verstrekkers en de terugbetalingsroutes zijn aangepakt.
