Mei is de Mental Health Awareness Month en een non-profitorganisatie uit Missoula breidt haar diensten uit om tegemoet te komen aan de groeiende behoefte van kinderen aan ondersteuning op het gebied van de geestelijke gezondheidszorg.
Friends of Missoula Children’s versterkt haar mentorprogramma met de toevoeging van een betaalde interne therapeut vanwege de toenemende vraag naar diensten.
Ben Davis, uitvoerend directeur van Friends of the Children, zei dat de behoefte groot is in Missoula en Montana.
“Meer dan 30 procent van de middelbare scholieren in Missoula geeft aan aan chronische depressies te lijden, en Montana heeft het op één na hoogste percentage ongunstige ervaringen uit de kindertijd onder kinderen in het land”, aldus Davis.
Het programma koppelt kinderen aan een betaalde professionele mentor, bekend als een ‘vriend’, die zich twaalf jaar lang inzet voor elk kind en gezin. Het doel is om kinderen te helpen stabiliteit en zelfvertrouwen te ontwikkelen en hun volledige potentieel te bereiken.
“We lieten de kinderen hun vrienden vertellen dat dit het beste was wat hen ooit is overkomen”, zei Davis. “Als ze op stap gaan, zeggen ze dat dit de beste dag van hun leven is.”
Mentoren worden vaak vertrouwde figuren voor kinderen, gezinnen en leraren, zegt Kelsey Adcock, de hoofdtherapeut van de organisatie.
“Als ze een zware dag hebben, is dat de persoon aan wie de leraar denkt”, zei Adcock. “Kinderen, gezinnen en iedereen denken daarover na: ‘Hé, laten we hun vrienden bellen. Laten we kijken of ze weten wat er aan de hand is.'”
Kinderen van 4 tot 18 jaar kunnen nu via het programma deelnemen aan één-op-één- en groepstherapiesessies. Adcock zei dat lessen het leren van copingvaardigheden, gezondere manieren om emoties te verwerken en het oefenen van die vaardigheden door middel van activiteiten kunnen omvatten.
Adcock werkt samen met docenten en ouders om de behoeften van elk kind te beoordelen. Het aanbieden van therapie in een vertrouwde omgeving kan het voor kinderen gemakkelijker maken om zich open te stellen, zei ze.
“Het is een comfortabele, veilige omgeving voor de kinderen en hun families”, zei Adcock. “Dit neemt een deel van de barrières weg en zorgt ervoor dat ze zich meer op hun gemak voelen om hier zorg te ontvangen.”
Adcock zei dat therapie bij jongere kinderen vaak gebaseerd is op spel, terwijl therapie bij oudere tieners meer gericht is op identiteit en voortbouwt op vaardigheden die ze al hebben.
