Meidengroep Blackpink (YG ENTERTAINMENT)
Harder, sneller en zeker sterker, maar beter? K-pop heeft de pittige elektronische muziek steeds meer omarmd, waarbij meidengroepen afstand hebben genomen van schattige, schattige en springerige thema’s naar gedurfde beats en clubesthetiek, in lijn met korte videocampagnes die de norm zijn geworden in de reclame.
Het meest opvallende recente voorbeeld is “It’s Me”, op 30 april uitgebracht door meidengroep ILLIT. De band, voorheen bekend van zachtere, leuke nummers als “Magnetic” (2024) en “Cherish (My Love)” (2024), ging op het nieuwe album over op agressieve beats en energiekere optredens, een verandering die positieve reacties opriep.
ILLIT’s vierde EP “Mamillapinatapai” (waaronder “It’s Me”) stond op 16 mei op nummer 26 in de Amerikaanse Billboard 200 albumlijst. Vanaf 17 mei staat het nummer in de top 100 van de Zuid-Koreaanse Melon-hitlijst en op de zesde plaats in de Genie Music-hitlijst.
‘Bang Bang’ van meidengroep IVE, gebaseerd op een repetitief vierlaags kickdrumpatroon dat doet denken aan technoritmes, blijft sinds de release eind februari ook sterk presteren op de binnenlandse streaming-hitlijsten.
Vanaf 16 mei staat het nummer nog steeds in de top 10 van Melon, op nummer zeven. De band, voorheen bekend van melodieuze hits als “I Am” (2023) en “Love Dive” (2022), heeft hun imago opnieuw uitgevonden door een meer kosmopolitisch clubgeluid te integreren.
Op 23 februari zong meidengroep IVE hun titelsong “Blackhole” tijdens de release-showcase voor hun tweede volledige album “Revive +”, gehouden in Yes24 Live Hall in het oosten van Seoul. (DANIELA GONZALEZ PEREZ)
Hoewel elementen van techno al tientallen jaren aanwezig zijn in K-pop, wordt Blackpink gezien als een van de nieuwste groepen die het genre weer in de mondiale mainstream-schijnwerpers heeft gebracht.
De single “Jump” (2025) bevatte een snelle kickdrum, een korte synth hook en de herhaaldelijk gezongen “jump” -tekst. Het nummer stond bovenaan de Spotify Global Weekly Chart, waarmee Blackpink de eerste K-popgroep was die bovenaan de hitlijsten stond. Het nummer stond ook bovenaan de wereldwijde hitlijsten van Billboard.
De huidige technologische trends die K-pop beïnvloeden, zijn grotendeels afkomstig van de keiharde clubmuziek die populair is in Europese steden als Berlijn.
Het genre wordt gekenmerkt door halsbrekende ritmes, beukende kickdrums en scherpe elektronische geluiden. In tegenstelling tot traditionele technotracks, die vaak zeven tot tien minuten lang dezelfde muzikale frases herhalen in een bijna hypnotiserende mate, zijn K-popversies doorgaans sneller en meer melodiegericht.
Fans dansen buiten het Stade de France voor een concert van meidengroep Blackpink in Saint-Denis, een noordelijke buitenwijk van Parijs, op 2 augustus 2025. (AFP/YONHAP)
Zuid-Korea beleefde ruim twintig jaar geleden al een techno-boom, met hits als “Choryeon” (2000) van de mannelijke dansgroep Clon en “Wa” (1999) van zanger Lee Jung-hyun.
Destijds werd de Koreaanse term “techno” echter breder gebruikt om te verwijzen naar de verscheidenheid aan elektronische dansmuziek die populair was in Europese clubs. De muziek zelf ligt eigenlijk dichter bij dancepop of Eurodance.
Critici zeggen dat de openlijk kunstmatige esthetiek van techno, die volledig is opgebouwd uit elektronische geluiden in plaats van akoestische instrumenten, goed past bij de gedurfde, gestileerde beelden en unieke concepten die veel K-pop meidengroepen willen projecteren. De meeste K-popmuziek die in de jaren twintig populair werd, was sterk afhankelijk van hiphop- of housemuziek.
Meidengroep ILLIT treedt op in de Ticketlink Live Arena in Songpa-gu, in het zuiden van Seoul. (BELIFT Lab-entertainment)
“K-pop is altijd niet alleen gedreven door de mainstream-aantrekkingskracht, maar ook door de wens om in de voorhoede van de populaire dansmuziek te blijven”, aldus criticus Lee Dae-hwa. “Terwijl de industrie op zoek gaat naar de populairste underground muziekgenres, lijkt het erop dat ze haar aandacht heeft gericht op de groeiende Europese technoscene. De donkere, chique sfeer van clubtechno past ook goed bij het gedurfde, scherpe imago dat veel K-pop meidengroepen proberen te projecteren.”
Sommige critici zijn ook van mening dat deze trend een reactie is op de veranderende gewoonten van muziekconsumptie, aangezien de luistertijden korter worden en het publiek steeds meer ‘kijkt’ in plaats van alleen maar ‘luistert’.
De snelle, repetitieve structuur van elektronische muziek maakt het bijzonder geschikt voor korte video’s, waarbij onmiddellijke aandacht centraal staat.
“Techno is niet echt muziek die bedoeld is om diep naar te luisteren”, zegt muziekcriticus Lim Hee-yun. “De choreografie is vaak eenvoudiger dan de op hiphop gebaseerde dansroutines die vaak in jongensgroepen voorkomen, waardoor het bijzonder effectief is voor op korte films gerichte wereldwijde marketing.”
Dit artikel is oorspronkelijk in het Koreaans geschreven en vertaald door een tweetalige journalist die gebruikmaakt van generatieve kunstmatige intelligentie-tools. Het wordt vervolgens geredigeerd door een native Engelssprekende redacteur. Alle AI-ondersteunde vertalingen worden beoordeeld en verfijnd door onze redactiekamer.
Auteur: Choi Min-ji ((e-mail beveiligd))
