Duizenden mensen in de Verenigde Staten zullen dit weekend een universitair diploma behalen, terwijl naar verwachting dit voorjaar ongeveer 2 miljoen studenten zullen afstuderen.
Slechts één speler die 39 Grand Slam-titels heeft gewonnen, waarvan twaalf singles, kan dat doen.
“Ik krijg nog steeds de hele dag berichten en kan het niet bijhouden”, Billie Jane Koning Dat zei ze vrijdag in een interview, minder dan een week nadat ze het podium van de California State University in Los Angeles had betreden om haar diploma in ontvangst te nemen – een echte graad, niet het erediploma dat aan beroemde publieke figuren wordt toegekend – 65 jaar nadat ze met haar studie was begonnen.
“Het was een geweldige vraag. En toen kreeg ik het geschenk”, zei ze.
King heeft zijn hele leven veel dingen gedaan. Ze werd de beste tennisser ter wereld. Toen ze Bobby Riggs versloeg in de ‘Battle of the Sexes’ van 1973, werd ze een belangrijk symbool van eerlijkheid in de sport. Het blijft de meest bekeken tenniswedstrijd uit de geschiedenis.
Ze leidde het team dat creëerde wat nu de WTA Tour is. Zij is, net als weinig anderen, een pleitbezorger en pionier in de vrouwensport geweest.
Maar ruim zestig jaar later heeft ze het gevoel dat er nog steeds gaten in haar cv zitten. Ze heeft de geschiedenisstudie waaraan ze in 1961 aan de California State University was begonnen nooit afgemaakt, omdat het tennisgebeuren haar in de weg zat.
Op 82-jarige leeftijd is King net zo trots om geschiedenisfanaat en leerling te zijn als toen ze 17 was. En iemand die afmaakte waar ze aan begon.
King koos de school vanwege de mogelijkheid om universiteitstennis te spelen in een programma waarin mannen en vrouwen samen oefenen. Drie jaar later, in 1964, kreeg ze nog een kans: om in Australië te trainen bij Rod Laver, Ken Rosewall en andere Australische grootheden.
Ze omarmde het en het veranderde haar leven. Maar het maakt haar ook de laatste koning die naar de universiteit gaat zonder een ontvangstbewijs te krijgen. Haar ouders hebben de universiteit niet afgemaakt. Haar broer Randy Moffitt ook niet, die Cal State Long Beach verliet nadat de San Francisco Giants hem hadden opgeroepen voor de MLB.
Daarom wil Kim afmaken waar ze aan begonnen is. Dit lijkt nog steeds een grote berg om te beklimmen. Ze dacht dat ze nog twee jaar studiepunten nodig had om haar diploma te behalen, totdat Marjorie Gantman, die voor haar bedrijf, Billie Jean King Enterprises werkt, vorig jaar het college belde om naar de situatie te vragen.
Gantman vertelde haar dat ze maar één jaar krediet nodig had, en niet twee.
‘Psychologisch gezien maakt het een enorm verschil’, zei King.
‘Ik moest lezen, lezen, lezen, lezen, lezen’, zei ze. “Ik heb een cursus vrouwensport gevolgd, wat zeldzaam is. Dergelijke lessen hadden ze nog niet eerder gehad.
‘Sommige van deze boeken zijn titel IX uit de jaren zeventig’, zei ze over de baanbrekende burgerrechtenwet die de weg vrijmaakte voor gelijkheid in de universiteitssport voor vrouwen.
“Ik was erbij toen het gebeurde, maar ze hebben niet alles in het boek goed weergegeven.”
Ze boekte enorme vooruitgang in de les ‘Latino Women’s History’ van professor Kym Morrison. Het mondelinge examen vond, net als al haar studies, online plaats, wat erg bruut was.
Afgelopen weekend werd Kim het eerste lid van haar directe familie dat een universitair diploma behaalde. Ze hield ook een afstudeertoespraak, waarmee ze een einde maakte aan een reis van 65 jaar.
‘Onthoud: je nalatenschap is wat anderen van je denken’, zei ze tegen haar klasgenoten. “Het gaat om de waarde van jouw bijdrage.”
Ze vertelt over drie leidende principes voor het bereiken van innerlijk en uiterlijk succes.
“Relaties zijn alles. Relaties met jezelf, je dierbaren, je familie, je geloof en je vrienden.”
“Blijf leren, blijf leren hoe je moet leren.”
“Wees een probleemoplosser en een innovator.”
“Onze beslissingen, onze acties en onze stemmen zullen bepalen wat er daarna komt”, zei ze. “Veel plezier, wees onbevreesd en schrijf geschiedenis. Ik laat je achter met de inspirerende woorden van een van mijn helden, Dolores Huerta: “Sí, se puede!” Ja dat kan! “
