Ontkoppeling van halfgeleiders. Powells politiek. Industrialisatie van de Ogaden. Vrijhandel en de Magna Carta.

Bedankt voor het openen van uw Chartbook-e-mail.

Felix Topolski, 1907-1989 8e Legerfront, Italië, 1944

Ontkoppeling van halfgeleiders

Eén ding dat Jerome Powell goed begrijpt, is dat het fungeren als Fed-voorzitter onder de huidige omstandigheden een zeer politieke baan is.

“Powell had zijn successen en zijn fouten”, zei Paul Tucker, voormalig vice-gouverneur van de Bank of England. “Maar wat aan hem opviel, was dat hij de democratische legitimiteit van de Fed zorgvuldiger in overweging nam dan welke voorzitter dan ook sinds Paul Volcker.” Tucker doelde op de Fed-voorzitter die in de jaren zeventig en begin jaren tachtig met succes tegen de ernstige inflatie vocht. …

Toen Powell begin jaren negentig bij het ministerie van Financiën werkte, zag hij hoe Alan Greenspan relaties opbouwde binnen de overheid. Dat overtuigde Powell ervan dat hij het voorbeeld van de voormalige Fed-voorzitter moest volgen en meer tijd in het Congres moest doorbrengen dan zijn voorgangers, Yellen en Bernanke. “De verantwoordelijkheden van de Fed lopen via het Congres”, zegt Claudia Sam, een voormalig Fed-functionaris en nu hoofdeconoom bij New Century Advisors. “Het gaat niet alleen om het snelkiezen van mensen, het gaat om het beantwoorden van vragen, het uitleggen van beleid en het krijgen van feedback.”

bron: financiële tijden

De Ethiopische premier Abiy en Nigeriaanse zakenmagnaten bevorderen de industrialisatie van de Ethiopische regio Ogaden/Somalië met behulp van Chinese projecten. – Michael Masri in The Africa Report Uitstekende verslaggeving.

Ethiopië heeft een reeks grote industriële plannen gelanceerd in de Somalische regio, waarmee de basis is gelegd voor een ureumfabriek en raffinaderij in Gode, en de eerste twee fasen van het Ogaden LNG-project zijn gelanceerd. Abi Ahmed Beschouw dit initiatief als onderdeel van een bredere strategie om energie, landbouw en industrie met elkaar te verbinden. “Deze projecten vertegenwoordigen meer dan alleen industriële groei”, zei hij. “Ze vertegenwoordigen onze gedeelde verantwoordelijkheid om kansen te benutten, de samenwerking te versterken en de vrede te bevorderen.” De Gode-ureumfabriek wordt ondersteund door de Dangote Group en de Ethiopische Investment Holding Company (EIH) en heeft een ontworpen jaarlijkse productiecapaciteit van 3 miljoen ton. Dangot EIH bezit 60% van de aandelen en EIH bezit 40% van de aandelen.

Ambtenaren zeiden dat het eigen vermogen van Dangote ongeveer 2,5 miljard dollar bedroeg, terwijl de staat het land ter beschikking stelde en toezicht uitvoerde. Aardgas uit het Calub-veld zal via pijpleidingen naar de locatie 108 kilometer verderop worden geleid. De bouwperiode bedraagt 40 maanden en het exploitatiedoel is 2028. Ethiopië is voor het grootste deel van zijn meststoffen afhankelijk van import en geeft jaarlijks meer dan 1,2 miljard dollar uit om 1,5 miljoen tot 2 miljoen ton te kopen. Het verbruik in 2023 bedraagt ongeveer 1,7 miljoen ton, waarvan bijna de helft ureum, en de vraag in 2024-25 zal de 2,4 miljoen ton overschrijden. Indien op tijd geleverd, kan de Gode-fabriek aan de binnenlandse vraag voldoen en export naar buurlanden mogelijk maken.

EIH-topman Brook Taye noemde de joint venture “een belangrijke mijlpaal in de reis naar industriële zelfvoorziening”. Dangote vertelde de baanbrekende menigte dat het complex zou worden geïntegreerd met gasvoorraden en polypropyleeneenheden om lokale inputs te ondersteunen. Ethiopië Ethiopische Renaissancedam (GERD) heeft een productiecapaciteit van meer dan 5.000 MW en wees op de cementactiviteiten en uitbreidingsplannen van de groep.

De Gode-raffinaderij wordt ontwikkeld door de Chinese GCL Group. Het is ontworpen om 3,5 miljoen ton ruwe olie en condensaat per jaar uit het Hilala-veld te verwerken, met bijbehorende opslagfaciliteiten. Voorstanders zeggen dat het de druk op de buitenlandse valuta als gevolg van de import van brandstoffen zou verlichten en de industriële activiteit verder zou stabiliseren, inclusief een voorgestelde staalsmelterij in Dire Dawa. GCL-voorzitter Zhu Gongshan noemde het project “een belangrijke stap op weg naar de energiesoevereiniteit van Ethiopië”, waarmee hij de banden van Peking met Addis Abeba onderstreepte. De financieringsdetails worden nog steeds geregeld, maar de raffinaderij staat centraal in het energiezekerheidsverhaal van de overheid.

bron: Afrika rapport

Dangote’s visie voor Ethiopië:

Dangote begon met cement. Zijn kroonjuweel, Dangote Cement, domineert Nigeriamarkt en heeft 10 vestigingen in andere Afrikaanse landen. De formule is consistent: identificeer industrieën met chronische tekorten – cement, meststoffen, suiker – investeer er aanzienlijke lokale investeringen in en schaal ze op om aan de regionale vraag te voldoen. Ethiopië is een natuurlijk verlengstuk van dit model. In 2015 besteedde Dangote 600 miljoen dollar aan de lancering van de Moog-cementfabriek aan de rand van Addis Abeba, met een jaarlijkse productiecapaciteit van 2,5 miljoen ton. De investering geeft hem voet aan de grond in een van de snelstgroeiende bouwmarkten van Afrika.

Maar succes brengt ook risico’s met zich mee. In mei 2018 resulteerden gewelddadige rellen in de moord op de regiomanager van Dangote en de tijdelijke sluiting van de Mugher-fabriek. Terwijl andere investeerders zich misschien hebben teruggetrokken, verdubbelt Dangote. Nu is hij van plan 400 miljoen dollar uit te geven om de productiecapaciteit van Mugher uit te breiden naar 5 miljoen ton en een nieuwe maaleenheid te bouwen nabij Addis Abeba. Cement is slechts een van de markten waarop Dangote zich richt. De enorme door de staat gecontroleerde suikerindustrie in Ethiopië wordt al lange tijd geplaagd door inefficiëntie en schulden en heeft jarenlang moeite gehad om te hervormen. Het suikerontwikkelingsproject Omokulazi wordt geprezen als een van de grootste initiatieven van het continent, maar blijft kampen met vertragingen en wanbeheer. …

Een van de meest ambitieuze projecten is de geplande bouw van een kunstmestproductiebasis in de Gode-regio van Somalië. De deal tussen Dangote Group en Ethiopische Investment Holding (EIH), aangekondigd op 28 augustus 2025, is bedoeld om een van de grootste ureumfabrieken ter wereld op één locatie te bouwen. Het project zal naar verwachting 2,5 miljard dollar kosten en zal naar verwachting een jaarlijkse productiecapaciteit hebben van 3 miljoen ton. Dit percentage zal Ethiopië niet alleen onafhankelijk maken, maar zelfs een netto-exporteur van meststoffen worden. Het Ethiopische National Wealth Fund EIH zal 40% van de aandelen bezitten en Dangote Group 60%. …

Voor Dangote is Ethiopië een trifecta: de vraag naar cement zal naar verwachting jaarlijks met 10% groeien, de suikerconsumptie groeit door de snelle verstedelijking en de vraag naar kunstmest is bijna onverzadigbaar, aangezien de landbouw het levensonderhoud van 70% van de Ethiopiërs ondersteunt.

bron: Afrika rapport

Abby’s inzet is hoog:

Voor Addis Abeba is het kunstmestproject ter waarde van 4 miljard dollar in de Somalische regio in Ethiopië niet langer slechts een productie-investering. Het wordt steeds meer gezien als een strategisch nationaal project, gekoppeld aan voedselsoevereiniteit, importvervanging en de bredere pogingen van de regering om economische veerkracht op te bouwen te midden van de toenemende begrotingsdruk. “Het bereiken van zelfvoorziening op voedselgebied is onze belangrijkste agenda”, zei Abiy tijdens zijn bezoek. “Het heeft land nodig, we hebben het. Het heeft water nodig, we hebben het. Het heeft menselijke hulpbronnen nodig, we hebben het.” De schaal is enorm, zelfs naar Afrikaanse industriële normen.

Eenmaal operationeel zal de fabriek naar verwachting 3 miljoen ton ureum per jaar produceren en heeft ze het potentieel om een van de grootste kunstmestfabrieken op het Afrikaanse continent te worden. Ethiopische functionarissen zeiden dat het project momenteel een aardgaspijpleiding van 110 kilometer, een elektriciteitscentrale van 120 megawatt, een polypropyleenverpakkingsfaciliteit en een menginstallatie voor stikstof, fosfor en kalium van 2 miljoen ton omvat.

De cijfers zijn zowel politiek als economisch even belangrijk voor een regering die worstelt met chronische tekorten aan deviezen, stijgende importrekeningen en druk op de landbouwproductiviteit. De beslissing om het project in Gord te vestigen was een weloverwogen beslissing. De Somalische regio, lange tijd gezien als een perifere regio van de Ethiopische industriële economie, wordt nu door de federale overheid geherpositioneerd als een toekomstige irrigatie- en agro-industriële corridor. Ambtenaren geloven dat de enorme landbanken en watervoorraden in de regio uiteindelijk grootschalige commerciële landbouw kunnen ondersteunen die in staat is zichzelf opnieuw uit te vinden De voedseleconomie van Ethiopië.

De regering bouwt ook huisvestingsinfrastructuur voor zo’n 5.000 inwoners in de buurt van de fabriek, terwijl ambtenaren ook bredere industriële expansie langs de corridor plannen. Abiy ging nog een stap verder en vergeleek het inkomstenpotentieel op de lange termijn van de Gode Development Zone met het vlaggenschip van het staatsbedrijf van Ethiopië. “Samen zullen onze investeringen in de Gode-regio hoge inkomsten voor Ethiopië opleveren Ethiopische luchtvaartmaatschappijen”, zei hij.

bron: Afrika rapport

Felix Topolski 1907-1982

Topolsky’s Chronicle, “De Nazi-vernieuwing”, Vol. 8. Ja. 1-2, 1960

Hallo lezers,

Bedankt voor het openen van uw Chartbook-e-mail. Ik hoop dat het je dag opfleurt.

Ik vind het leuk om de nieuwsbrief te publiceren, maar wat de stroom op gang houdt, is eerlijk gezegd de vrijgevigheid van de lezers die op de abonneerknop drukken.

fotografie: Jakub Jubak bestaan Niet bespat

Als u ervan overtuigd bent om te klikken, overweeg dan een abonnement van $ 50 per jaar. Dit is voordeliger voor u en een betere deal voor mij, omdat er slechts één creditcardtoeslag in rekening wordt gebracht. Waarom betalingsbedrijven financieren als dat niet nodig is?

Sylvie Kaufman’s grimmige visie op drone-oorlogvoering

Alleen beschikbaar voor bijdragende abonnees.

Laatste ontwikkelingen in het Colbert-onderzoek.

Jean-Baptiste Colbert, eerste minister van Lodewijk XIV van 1661 tot 1683, wordt traditioneel beschouwd als de architect van het absolutisme en mercantilisme. Alexander Hamilton noemde hem later in 1782 als inspiratiebron. Nu staat zijn nalatenschap ter discussie. Hoofdcriticus Daniel Dessert voerde aan dat Colbert het brein was van een elite-cabal in plaats van een autoritaire staat.